عجب روزگار غريبيست....
آسمان تلخ ترین خاطره های نگاه غریبش را بدرقه ی راهم میکند....
چه سخت است نبودنت و در این نبودن ماندن....
اینبار برای رفتن؛رفتنی که رنگ ماندن بر چهره دارد میگویم
خداحافظ....

+
نوشته شده در سه شنبه هفتم خرداد 1387ساعت 17:41
  به قلم: هستي
|